سیستم نمایش با سیستم فایل خروجی یکی نیست
یک نرم‌افزار GIS ممکن است داده 39N را روی نقشه‌ای با سیستم دیگری نمایش دهد. هنگام Export باید مشخص شود تبدیل به CRS نمایش انجام می‌شود یا اعداد اصلی حفظ می‌شوند. برای تحویل DXF، این انتخاب را با مشخصات فنی همراه فایل هماهنگ کنید.
مثال آموزشی: برداشت ساری روی نقشه آنلاین
این مثال برای آموزش کنترل داده است؛ از مختصات شهری یا نقاط فرضی به‌جای برداشت ملک استفاده نکنید.
- CRS لایه برداشت را از گزارش فنی بخوانید و در نرم‌افزار تعریف کنید.
- هنگام خروجی، گزینه سیستم مقصد را به‌طور صریح بررسی کنید؛ از تنظیم نمایش نتیجه نگیرید.
- فایل حاصل را باز کنید و یک رأس را با مختصات و سیستم مورد انتظار بسنجید.
خطاهایی که در این بررسی باید کنار بگذارید
- فرض اینکه CRS نقشه پس‌زمینه همان CRS برداشت است.
- تحویل فایل بدون مشخصات سیستم مقصد.
زون 39N برای ساری چگونه تعیین می‌شود؟
زون استاندارد UTM از طول جغرافیایی نقطه محاسبه می‌شود. هر زون اصلی ۶ درجه عرض دارد. طول جغرافیایی مرجع ساری حدود 53.0601° E است و در بازه 48° E تا 54° E قرار می‌گیرد؛ بنابراین شماره زون آن 39 است. حرف N در این صفحه به نیمکره شمالی اشاره می‌کند.
برای تبدیل مختصات جغرافیایی به Easting و Northing، فقط دانستن نام شهر کافی نیست. نرم‌افزار باید مبنای مختصات، شماره زون و نیمکره را هم بداند. برای WGS 84 در ساری، شناسه رایج سیستم EPSG:32639 است.
برای نقشه UTM ملک در ساری چه چیزی را کنترل کنیم؟
- مختصات واقعی یک نقطه از زمین یا فایل برداشت را بررسی کنید؛ از مختصات مرکز شهر به‌جای ملک استفاده نکنید.
- طول جغرافیایی را با محدوده زون 39، یعنی 48 تا 54 درجه شرقی، تطبیق دهید.
- در تنظیمات نرم‌افزار، WGS 84 / UTM Zone 39N یا EPSG:32639 را فقط زمانی انتخاب کنید که مبنای داده همین سیستم باشد.
- پس از تبدیل، موقعیت نقاط را روی نقشه مرجع کنترل کنید تا جابه‌جایی ناشی از زون، نیمکره یا Datum اشتباه آشکار شود.
از کنترل سیستم مختصات تا خروجی
برای ورود فایل، راهنمای DXF به UTM را ببینید؛ انتخاب زون به‌تنهایی مختصات محلی را تبدیل نمی‌کند. پس از کنترل داده می‌توانید جدول نقاط را در گواهی مختصات بازبینی کنید. در خروجی KML، سیستم جغرافیایی و ترتیب طول و عرض را کنترل کنید.