اطلاعاتی که باید همراه DXF بماند
فایل DXF معمولاً هندسه و متن را منتقل می‌کند و نباید همیشه انتظار داشت مقصد، سیستم مختصات را از آن قطعی تشخیص دهد. نام Datum، زون، نیمکره و واحد را در مشخصات پروژه و گزارش همراه نگه دارید. یک متن داخل نقشه نیز باید با اعداد واقعی فایل سازگار باشد.
مثال آموزشی: تحویل فایل به همکار
این مثال برای آموزش کنترل داده است؛ از مختصات شهری یا نقاط فرضی به‌جای برداشت ملک استفاده نکنید.
- برای فایل کنترل‌شده، WGS 84 / UTM 40N، واحد متر و EPSG:32640 را در مشخصات تحویل ثبت کنید.
- یک نقطه قابل کنترل معرفی کنید تا دریافت‌کننده صرفاً به نام فایل اعتماد نکند.
- در بازکردن مجدد، اعداد اصلی را قبل از هر Move یا Scale مقایسه کنید.
خطاهایی که در این بررسی باید کنار بگذارید
- اتکا به اسم فایل برای تعیین زون.
- تصور اینکه هر DXF اطلاعات CRS قابل‌تشخیص خودکار دارد.
زون 40N برای کرمان چگونه تعیین می‌شود؟
زون استاندارد UTM از طول جغرافیایی نقطه محاسبه می‌شود. هر زون اصلی ۶ درجه عرض دارد. طول جغرافیایی مرجع کرمان حدود 57.0834° E است و در بازه 54° E تا 60° E قرار می‌گیرد؛ بنابراین شماره زون آن 40 است. حرف N در این صفحه به نیمکره شمالی اشاره می‌کند.
برای تبدیل مختصات جغرافیایی به Easting و Northing، فقط دانستن نام شهر کافی نیست. نرم‌افزار باید مبنای مختصات، شماره زون و نیمکره را هم بداند. برای WGS 84 در کرمان، شناسه رایج سیستم EPSG:32640 است.
برای نقشه UTM ملک در کرمان چه چیزی را کنترل کنیم؟
- مختصات واقعی یک نقطه از زمین یا فایل برداشت را بررسی کنید؛ از مختصات مرکز شهر به‌جای ملک استفاده نکنید.
- طول جغرافیایی را با محدوده زون 40، یعنی 54 تا 60 درجه شرقی، تطبیق دهید.
- در تنظیمات نرم‌افزار، WGS 84 / UTM Zone 40N یا EPSG:32640 را فقط زمانی انتخاب کنید که مبنای داده همین سیستم باشد.
- پس از تبدیل، موقعیت نقاط را روی نقشه مرجع کنترل کنید تا جابه‌جایی ناشی از زون، نیمکره یا Datum اشتباه آشکار شود.
از کنترل سیستم مختصات تا خروجی
برای ورود فایل، راهنمای DXF به UTM را ببینید؛ انتخاب زون به‌تنهایی مختصات محلی را تبدیل نمی‌کند. پس از کنترل داده می‌توانید جدول نقاط را در گواهی مختصات بازبینی کنید. در خروجی KML، سیستم جغرافیایی و ترتیب طول و عرض را کنترل کنید.