ارتفاع، جزء دیگری از اطلاعات برداشت است
EPSG:32640 سیستم افقی متری این مرجع را مشخص می‌کند و به‌تنهایی مبنای ارتفاعی فایل را تعریف نمی‌کند. اگر داده Z هم دارد، باید روشن باشد ارتفاع از کدام مبنا آمده است. نام شهر ساحلی، صفر ارتفاع یا اعتبار مقدار Z را تعیین نمی‌کند.
مثال آموزشی: سه ستون X، Y و Z
این مثال برای آموزش کنترل داده است؛ از مختصات شهری یا نقاط فرضی به‌جای برداشت ملک استفاده نکنید.
- ابتدا مشخص کنید X/Y در WGS 84 / UTM 40N هستند یا سیستم دیگری دارند.
- مبنای Z را جدا از زون افقی از گزارش برداشت بخوانید؛ صفر بودن Z می‌تواند صرفاً پیش‌فرض ترسیم باشد.
- برای خروجی دوبعدی، مختصات افقی را کنترل کنید و درباره ارتفاع نامعلوم ادعایی نکنید.
خطاهایی که در این بررسی باید کنار بگذارید
- انتخاب 40S به دلیل جنوبی بودن شهر در ایران.
- برداشت مبنای ارتفاع از کد EPSG افقی.
زون 40N برای بندرعباس چگونه تعیین می‌شود؟
زون استاندارد UTM از طول جغرافیایی نقطه محاسبه می‌شود. هر زون اصلی ۶ درجه عرض دارد. طول جغرافیایی مرجع بندرعباس حدود 56.2666° E است و در بازه 54° E تا 60° E قرار می‌گیرد؛ بنابراین شماره زون آن 40 است. حرف N در این صفحه به نیمکره شمالی اشاره می‌کند.
برای تبدیل مختصات جغرافیایی به Easting و Northing، فقط دانستن نام شهر کافی نیست. نرم‌افزار باید مبنای مختصات، شماره زون و نیمکره را هم بداند. برای WGS 84 در بندرعباس، شناسه رایج سیستم EPSG:32640 است.
برای نقشه UTM ملک در بندرعباس چه چیزی را کنترل کنیم؟
- مختصات واقعی یک نقطه از زمین یا فایل برداشت را بررسی کنید؛ از مختصات مرکز شهر به‌جای ملک استفاده نکنید.
- طول جغرافیایی را با محدوده زون 40، یعنی 54 تا 60 درجه شرقی، تطبیق دهید.
- در تنظیمات نرم‌افزار، WGS 84 / UTM Zone 40N یا EPSG:32640 را فقط زمانی انتخاب کنید که مبنای داده همین سیستم باشد.
- پس از تبدیل، موقعیت نقاط را روی نقشه مرجع کنترل کنید تا جابه‌جایی ناشی از زون، نیمکره یا Datum اشتباه آشکار شود.
از کنترل سیستم مختصات تا خروجی
برای ورود فایل، راهنمای DXF به UTM را ببینید؛ انتخاب زون به‌تنهایی مختصات محلی را تبدیل نمی‌کند. پس از کنترل داده می‌توانید جدول نقاط را در گواهی مختصات بازبینی کنید. در خروجی KML، سیستم جغرافیایی و ترتیب طول و عرض را کنترل کنید.