اندازه درست با موقعیت درست فرق دارد
یک مستطیل با اضلاع درست می‌تواند نزدیک مبدأ محلی ترسیم شده باشد. چنین فایلی ممکن است مساحت مناسبی بدهد ولی برای KML یا جدول UTM آماده نباشد. پیش از تولید خروجی مکانی، یک نقطه معلوم را بررسی کنید و مشخص کنید اعداد فایل، مختصات محلی هستند یا مختصات یک CRS تعریف‌شده.
مثال آموزشی: فایل متری با مبدأ محلی
این مثال برای آموزش کنترل داده است؛ از مختصات شهری یا نقاط فرضی به‌جای برداشت ملک استفاده نکنید.
- فایلی با X و Y کوچک و نام اصفهان را صرفاً به دلیل واحد متر، UTM تلقی نکنید.
- از تهیه‌کننده بخواهید مبنای مختصات و نقطه کنترل مستقل را مشخص کند؛ حدس‌زدن یک Offset کافی نیست.
- پس از تبدیل معتبر، جدول مختصات و نقشه را از همان هندسه کنترل‌شده تهیه کنید.
خطاهایی که در این بررسی باید کنار بگذارید
- یکی دانستن واحد متر و زمین‌مرجع بودن فایل.
- تغییر Zone بدون مشخص بودن Datum اولیه.
زون 39N برای اصفهان چگونه تعیین می‌شود؟
زون استاندارد UTM از طول جغرافیایی نقطه محاسبه می‌شود. هر زون اصلی ۶ درجه عرض دارد. طول جغرافیایی مرجع اصفهان حدود 51.6680° E است و در بازه 48° E تا 54° E قرار می‌گیرد؛ بنابراین شماره زون آن 39 است. حرف N در این صفحه به نیمکره شمالی اشاره می‌کند.
برای تبدیل مختصات جغرافیایی به Easting و Northing، فقط دانستن نام شهر کافی نیست. نرم‌افزار باید مبنای مختصات، شماره زون و نیمکره را هم بداند. برای WGS 84 در اصفهان، شناسه رایج سیستم EPSG:32639 است.
برای نقشه UTM ملک در اصفهان چه چیزی را کنترل کنیم؟
- مختصات واقعی یک نقطه از زمین یا فایل برداشت را بررسی کنید؛ از مختصات مرکز شهر به‌جای ملک استفاده نکنید.
- طول جغرافیایی را با محدوده زون 39، یعنی 48 تا 54 درجه شرقی، تطبیق دهید.
- در تنظیمات نرم‌افزار، WGS 84 / UTM Zone 39N یا EPSG:32639 را فقط زمانی انتخاب کنید که مبنای داده همین سیستم باشد.
- پس از تبدیل، موقعیت نقاط را روی نقشه مرجع کنترل کنید تا جابه‌جایی ناشی از زون، نیمکره یا Datum اشتباه آشکار شود.
از کنترل سیستم مختصات تا خروجی
برای ورود فایل، راهنمای DXF به UTM را ببینید؛ انتخاب زون به‌تنهایی مختصات محلی را تبدیل نمی‌کند. پس از کنترل داده می‌توانید جدول نقاط را در گواهی مختصات بازبینی کنید. در خروجی KML، سیستم جغرافیایی و ترتیب طول و عرض را کنترل کنید.