یافتن مرجع درست بدون وابستگی به املای نام
داده‌های محلی ممکن است نام استان یا شهر را با ی و ک عربی یا با املای لاتین متفاوت داشته باشند. نتیجه جستجو را با نام استان، طول و عرض کنترل کنید. پس از یافتن مرجع، تصمیم درباره ملک همچنان به مختصات برداشت وابسته است؛ تطابق نام جای کنترل مکانی را نمی‌گیرد.
مثال آموزشی: دو نام لاتین برای یک مرجع
این مثال برای آموزش کنترل داده است؛ از مختصات شهری یا نقاط فرضی به‌جای برداشت ملک استفاده نکنید.
- نتیجه بجنورد را با استان خراسان شمالی و طول حدود 57.329 شناسایی کنید.
- اگر فایل قدیمی Bojnurd نوشته، تنها از تفاوت املا نتیجه جابه‌جایی مکان نگیرید.
- زون 40N را با طول واقعی پروژه و سیستم منبع تطبیق دهید و سپس مسیر UTM یا DXF را ادامه دهید.
خطاهایی که در این بررسی باید کنار بگذارید
- یکی دانستن تمام مراجع دارای کلمه خراسان.
- ساخت نقطه یا پرونده مختصاتی متفاوت صرفاً به دلیل اختلاف املا.
زون 40N برای بجنورد چگونه تعیین می‌شود؟
زون استاندارد UTM از طول جغرافیایی نقطه محاسبه می‌شود. هر زون اصلی ۶ درجه عرض دارد. طول جغرافیایی مرجع بجنورد حدود 57.3290° E است و در بازه 54° E تا 60° E قرار می‌گیرد؛ بنابراین شماره زون آن 40 است. حرف N در این صفحه به نیمکره شمالی اشاره می‌کند.
برای تبدیل مختصات جغرافیایی به Easting و Northing، فقط دانستن نام شهر کافی نیست. نرم‌افزار باید مبنای مختصات، شماره زون و نیمکره را هم بداند. برای WGS 84 در بجنورد، شناسه رایج سیستم EPSG:32640 است.
برای نقشه UTM ملک در بجنورد چه چیزی را کنترل کنیم؟
- مختصات واقعی یک نقطه از زمین یا فایل برداشت را بررسی کنید؛ از مختصات مرکز شهر به‌جای ملک استفاده نکنید.
- طول جغرافیایی را با محدوده زون 40، یعنی 54 تا 60 درجه شرقی، تطبیق دهید.
- در تنظیمات نرم‌افزار، WGS 84 / UTM Zone 40N یا EPSG:32640 را فقط زمانی انتخاب کنید که مبنای داده همین سیستم باشد.
- پس از تبدیل، موقعیت نقاط را روی نقشه مرجع کنترل کنید تا جابه‌جایی ناشی از زون، نیمکره یا Datum اشتباه آشکار شود.
از کنترل سیستم مختصات تا خروجی
برای ورود فایل، راهنمای DXF به UTM را ببینید؛ انتخاب زون به‌تنهایی مختصات محلی را تبدیل نمی‌کند. پس از کنترل داده می‌توانید جدول نقاط را در گواهی مختصات بازبینی کنید. در خروجی KML، سیستم جغرافیایی و ترتیب طول و عرض را کنترل کنید.